Ιφιγένεια η εν Αυλίδι

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ
 
Η τραγωδία «Ιφιγένεια η εν Αυλίδι» του Ευριπίδη είναι η καλοκαιρινή παραγωγή του  Κρατικού  Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, με την οποία συμμετέχει στο Φεστιβάλ Αθηνών –Επιδαύρου 2019.
 
Η παράσταση, την οποία θα παρουσιάσει το ΚΘΒΕ το καλοκαίρι του 2019 σε μια μεγάλη περιοδεία σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, σε νέα μετάφραση  Παντελή Μπουκάλα και σκηνοθεσία Γιάννη Καλαβριανού, θα ξεκινήσει από τη Θεσσαλονίκη στις 3 & 4 Ιουλίου (Θέατρο Δάσους ), ενώ θα παρουσιαστεί στο Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου στις 19 & 20 Ιουλίου.
 


Τελευταίες ανακοινώσεις

Πρόγραμμα περιοδείας και στοιχεία για την προπώληση ανά παράσταση

Εισιτήρια ONLINE

Οι παραστάσεις στο Θέατρο Δάσους, στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, στο Αρχαίο Θέατρο Κουρίου και στο Βασιλικό Θέατρο παρουσιάζονται με υπέρτιτλους στα αγγλικά
 
 
 
Η Ανθή Ευστρατιάδου που τιμήθηκε με το 11ο «Θεατρικό Βραβείο Μελίνα Μερκούρη» για την θεατρική περίοδο 2016 θα ερμηνεύσει το ρόλο της Ιφιγένειας. Ο  Γιώργος Γλάστρας τον Αγαμέμνονα, η Μαρία Τσιμά την Κλυταιμήστρα, ο Γιώργος Καύκας τον Πρεσβύτη, ο Νικόλας Μαραγκόπουλος τον Μενέλαο, ο Χρίστος Στυλιανού τον Αγγελιοφόρο και ο Θανάσης Ραφτόπουλος τον Αχιλλέα.
 
 
 

Έγραψαν για την παράσταση
«Μια παράσταση με ξεχωριστή και υψηλή αισθητική, όπως και κάθε παράσταση του Γιάννη Καλαβριανού. Επικεντρωμένη στο κείμενο. Με ιδιαίτερη προσέγγιση στις ερμηνείες των ηθοποιών και αριστουργηματικό Χορό. Μια άρτια θεατρική δουλειά, η πρώτη του Γ. Καλαβριανού στην Επίδαυρο, που τιμά το σκηνοθέτη, όλους τους συντελεστές της και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.»
  
Ειρήνη Αϊβαλιώτου, catisart.gr
 
«Παράσταση καίρια και σύγχρονη, με έμφαση στον λόγο του ποιητή στο φιλοσοφικό βάθος της ιστορίας.»
 
Άγγελα Μάντζιου, cityportal.gr

«Ο Γιάννης Καλαβριανός, είναι αναμφίβολα από τους ικανότερες σκηνοθέτες της γενιάς του και μας έχει κερδίσει κατά καιρούς με εξαιρετικές παραστάσεις του. Στο ντεμπούτο του στο αρχαίο δράμα «φώτισε»με δεινότητα το σπουδαίο έργο του μεγάλου ποιητή και τον «ακριβό»του λόγο, που σε άλλα ανεβάσματα «καπελώνονταν» από «σκηνοθετίτιδες». Οι άσσοι της παράστασής του είναι πολλοί. Η μετάφραση του Παντελή Μπουκάλα είναι εξαιρετική, όπως έξοχη είναι η μουσική του Θοδωρή Οικονόμου-ο ίδιος έκανε με αποτελεσματικότητα και την μουσική διδασκαλία και τον ηχητικό σχεδιασμό. ΑΣΣΟΣ μεγάλος ο Χορός της «Ιφιγένειας»(…). Θαυμάσια υποκριτική δουλειά έκανε η Ανθή Ευστριατιάδου που κράτησε με συνέπεια, ακρίβεια, μέτρο τον ομώνυμο ρόλο, ενώ πλάι της δεξιοτεχνική ερμηνεία πέτυχε ο πολύ ταλαντούχος Θανάσης Ραφτόπουλος. Οι δύο νέοι ηθοποιοί έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, με την σωστή καθοδήγηση του σκηνοθέτη της κι έλαμψαν πραγματικά! Σημαντική ερμηνεία πέτυχε στην Κλυταιμήστρα της η έμπειρη Μαρία Τσιμά, καταφέρνοντας νομίζω μια από τις πληρέστερες υποκριτικές της δουλειές στο θέατρο. Είχε δύναμη, είχε αλήθεια, είχε ψυχή και ζηλευτή δεινότητα! Στην έκρηξη και τον σπαραγμό της έξοχη! Μαζί τους εύστοχοι ήταν ο Γιώργος Καύκας, ο Νικόλας Μαραγκόπουλος και ο Χρίστος Στυλιανού. Ο Γιώργος Γλάστρας υπηρέτησε το όραμα του Καλαβριανού για έναν λιγότερο άγριο Αγαμέμνονα-διόλου σκληρό όπως τον έχουμε συνηθίσει. Δείτε την «Ιφιγένεια» του ΚΘΒΕ που ξέρει να κερδίζει πάντοτε τις εντυπώσεις με δουλειές έντιμες-καθαρές!»
 
Βασίλης Μπουζιώτης, real.gr

«Ο Γιάννης Καλαβριανός σκηνοθέτησε για το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος την τραγωδία «Ιφιγένεια η εν Αυλίδι», μια από τις ωραιότερες δημιουργίες του Ευριπίδη. Ένας δεκατριαμελής γυναικείος Χορός αφηγείται την τραγική ιστορία της Ιφιγένειας και κυρίως τις συνθήκες που οδήγησαν στη θυσία της. Με νέα μετάφραση του Παντελή Μπουκάλα η αγέρωχη Ανθή Ευστρατιάδου που τιμήθηκε με το 11ο Θεατρικό Βραβείο «Μελίνα Μερκούρη» (2016) ερμηνεύει το ρόλο της Ιφιγένειας. Ο συνεπής Γιώργος Γλάστρας τον Αγαμέμνονα και η έμπειρη ηθοποιός, αναπληρώτρια καλλιτεχνική διευθύντρια του ΚΘΒΕ, Μαρία Τσιμά την Κλυταιμήστρα.»
  
Μαρία Κρύου, ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ

«Μια επιδαύρεια παράσταση, από τις καλύτερες της φετινής πολυτάραχης θερινής θεατρικής περιόδου.»
  
Κωνσταντίνος Μπούρας, grafei.wordpress.com

«Η ηθοποιός Ανθή Ευστρατιάδου, με τα νιάτα και την ομορφιά της δημιουργεί μια Ιφιγένεια γεμάτη συγκινητικά παιδικά παρακάλια και τρυφερές αναμνήσεις και καταφέρνει να συγκινήσει το κοινό. Πολύ καλή ερμηνεία, καθώς εκφράζει την απροκάλυπτη περιφρόνηση της για κάθε ηρωική στάση. (…) Η παράσταση κλείνει με τον αγγελιοφόρο Χρίστο Στυλιανού, ο οποίος αν και έχει μικρό ρόλο, εντούτοις τον απέδωσε εξαιρετικά. Πολύ ωραία μουσική έπαιξε ο μουσικός επί σκηνής Δημήτρης Χουντής.»
   
Κέλλυ Σουμπεκή, Maxmag.gr

«Μια σοφά δομημένη παράσταση. Έμμεσα αντιπολεμική, συναρπαστικά μυθοπλασμένη η τραγωδία αυτή, υπηρετείται ουσιαστικά με την ποιητικά ρεαλιστική, ατμοσφαιρικά αισθαντική, εικαστικά λιτή, αλλά αναντίρρητα υπόρρητα επιβλητική σκηνική όψη, συνεπικουρούμενη από τη δίχως επιτήδευση ή εντυπωσιοθηρισμό, σκηνοθετική, και δη μεταδραματική «ανάγνωση» του Γιάννη Καλαβριανού.(…) Η Μαρία Τσιμά ήταν εκείνη, ωστόσο, που διαρρήδην κέρδισε το στοίχημα της αναμέτρησης με τον ιδιαίτερο ρόλο της Κλυταιμήστρας. Η Μαρία Τσιμά, προικισμένη με μία τω όντι χαρακτηριστική αμεσότητα και αυθεντικότητα στην υποκριτική της, έχει την ερμηνευτική ποιότητα να εμβαθύνει στους ρόλους που τις εμπιστεύονται και να τους κάνει δικούς της. Σε μια από τις αρτιότερες ερμηνείες της. (…) Τα Χορικά «λάμπουν» κυριολεκτικά με την ομόψυχα ευαίσθητη ατομική και ομαδική ερμηνεία δεκατριών νέων ταλαντούχων ηθοποιών.»
  
Eυθύμιος Ιωαννίδης, stellasview.gr

«Ο Γιάννης Καλαβριανός συνέλαβε μ’ ένα έξυπνο τρόπο τον νοηματικό πυρήνα του έργου που δεν είναι άλλος από το βασανιστικό δίλημμα εξουσία ή ειρήνη, εγωισμός ή φιλευσπλαχνία και μας χάρισε μια ξεχωριστή οπτική της ευριπίδειας ηρωίδας, στο Αρχαίο Θέατρο Κουρίου στη Λεμεσό. (…) Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δοθεί στη διανομή των ρόλων. Γιώργος Γλάστρας ως Αγαμέμνων και Νικόλας Μαραγκόπουλος ως Μενέλαος ενσαρκώνουν την ίδια την πολιτική εξουσία που θέτει φθονερά αδιέξοδα στον λαό. Κάποιοι θα έλεγαν ότι θα ήταν προτιμότερο να βλέπαμε τη φιλαρχία των δύο στρατηγών με περισσότερο στόμφο, ωστόσο αυτό δεν είναι απαραίτητο λόγω και της ευριπίδειας γραφής, η οποία διαθέτει μια εσωτερική ένταση και είναι εστιασμένη στο γιατί παρά στα πέριξ. Γιώργος Καύκας (Πρεσβύτης), Χρίστος Στυλιανού (Αγγελιαφόρος) και Θανάσης Ραφτόπουλος (Αχιλλέας) συνηγορούν στο ν’ αντιληφθούμε τί συμβαίνει σ’ ένα ανδροκρατούμενο πολιτικό γίγνεσθαι. Εντύπωση μας προκάλεσε η ερμηνεία της Κλυταιμνήστρας (Μαρία Τσιμά) η οποία μάταια πασχίζει να σώσει το παιδί της και ν’ αποτρέψει την με δόλο εξαπάτησή τους από τον ίδιο της τον σύζυγο. Σε συνδυασμό με την ίδια την Ιφιγένεια (Ανθή Ευστρατιάδου), οι θρήνοι τους αντηχούν ως βροντερές αντιπολεμικές φωνές στρεφόμενες προς πάσαν κατεύθυνση.»
   
Νέαρχος Κουρσάρος, i-eidisi.com

«Πολύ καλή δουλειά έγινε από τον Χορό των γυναικών, που “γέμιζε” τα διαστήματα μεταξύ των διαλόγων των πρωταγωνιστών και συνέβαλε στην ομαλή ροή της ιστορίας. Η μουσική “έντυσε” τον λόγο χωρίς υπερβολή, ενώ δεν χρειάστηκε να στηθεί κάποιο εντυπωσιακό σκηνικό. Το Κ.Θ.Β.Ε. παρουσίασε μία καλοδουλεμένη ομάδα στους Φιλίππους και δικαίως χειροκροτήθηκε από το κοινό.»
  
Κωνσταντίνος Κοϊβέρογλου, k-typos

Λίγα λόγια για το έργο
Η τραγωδία Ιφιγένεια η εν Αυλίδι γράφτηκε στην αυλή του βασιλιά της Μακεδονίας Αρχέλαου, στα χρόνια 408-406 π.Χ., λίγο πριν από τον θάνατο του Ευριπίδη. Αποτελεί μία από τις πέντε τραγωδίες του με θέμα από τον Τρωικό κύκλο, και μαζί με τις Βάχκες είναι τα δύο τελευταία δράματά του. Παραστάθηκε στα Μεγάλα Διονύσια μετά τον θάνατό του, από τον Ευριπίδη τον Νεότερο (γιό ή ανιψιό του μεγάλου τραγικού) και απέσπασε το πρώτο βραβείο.
  
 
Η τραγωδία εστιάζει στην απόφαση του Αγαμέμνονα, αρχιστράτηγου των Αχαιών, να θυσιάσει την κόρη του την Ιφιγένεια, ώστε να μπορέσει να σαλπάρει για την Τροία ο ελληνικός στόλος, που έχει ακινητοποιηθεί λόγω άπνοιας στην Αυλίδα. Αυτό είναι το θέλημα της θεάς Άρτεμης, όπως  αποκαλύπτει με τον χρησμό του ο μάντης Κάλχας. Έτσι, ο Αγαμέμνονας καλεί την Ιφιγένεια στην Αυλίδα, με το πρόσχημα του γάμου της με το πρωτοπαλίκαρο των Αχαιών, τον Αχιλλέα, προτού αναχωρήσουν για τον πόλεμο. Παρά το φρικτό δίλημμα που αντιμετωπίζει, αφού καλείται να επιλέξει μεταξύ της κόρης και της πατρίδας του, ο Αγαμέμνονας υπακούει στην «ανάγκη» και αποφασίζει να προχωρήσει στη θυσία, αγνοώντας τις ικεσίες της Κλυταιμήστρας, της Ιφιγένειας, του Αχιλλέα, ακόμα και του ίδιου του Μενέλαου. Η ευγενική Ιφιγένεια τελικά συμφιλιώνεται με την τραγική μοίρα της και αποδέχεται να θυσιαστεί υπέρ πατρίδας. Στο τέλος του έργου, ένας αγγελιοφόρος ανακοινώνει στην Κλυταιμήστρα ότι η Ιφιγένεια εξαφανίστηκε από τον βωμό προτού δεχτεί το θανάσιμο χτύπημα.

Σ΄ αυτό το κορυφαίο δράμα του, όπου οι χαρακτήρες εξελίσσονται από επεισόδιο και σε επεισόδιο, ο Ευριπίδης, βαθιά σοφός και ώριμος, αναδιευθετεί το επικό υλικό και, απευθυνόμενος στους διχασμένους Έλληνες της εποχής του, γίνεται ο κήρυκας της φιλοπατρίας.
   
 
Σημείωμα Σκηνοθέτη
O Ευριπίδης, στο τέλος της ζωής του, μας δίνει ένα έργο μεταπτώσεων και συνεχόμενων διλημμάτων, έμπλεο ειρωνείας και αναπάντεχων κωμικών στιγμών.

Εμποτισμένο από την ατμόσφαιρα της εποχής του, με την Αθηναϊκή δημοκρατία να παραπαίει και την ήττα στον Πελοποννησιακό πόλεμο να πλησιάζει, το έργο αποτυπώνει έναν κόσμο όπου η πίστη στον ηρωισμό και τις πατριαρχικές αξίες έχει κλονιστεί. Έναν κόσμο στον οποίον ο όχλος ανάγεται σε πρωταγωνιστή της δράσης, την ίδια στιγμή που οι ήρωες, ασταθείς, γεμάτοι αδυναμίες και με συνεχείς αλλαγές γνώμης, κατακρημνίζονται. Γίνονται δηλαδή τόσο ανθρώπινοι, που ξενίζουν. Μόνες σταθερές, σε έναν κόσμο μεταβατικό,  παραμένουν ο αγώνας για την εξουσία, η αναπόδραστη ανάγκη που συντρίβει ζωές και ο ασύμπτωτος χρόνος των καλών προθέσεων, που μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφές. Η Αθήνα δεν έχει πια το ηθικό έρεισμα ότι διεξάγει έναν πόλεμο αμυντικό ή εναντίον βαρβάρων. Παρόλα αυτά, το αίτημα της ομοψυχίας είναι κυρίαρχο και πρέπει να επικρατήσει.

 
 
Όμως η  θυσία της Ιφιγένειας δεν είναι επιβεβλημένη. Οι Αργείοι έχουν την επιλογή και να μην ξεκινήσουν για την Τροία. Ο Ευριπίδης δημιουργεί μία ηρωίδα που αποφασίζει τη θυσία της, υπό από το βάρος της ανάγκης. Δεν έχουμε να κάνουμε με μια ρομαντική αυτοθυσία, ούτε με ένα μονοδιάστατο πατριωτικό δράμα, αλλά με μια περίπτωση διαρκούς πάλης και ανισορροπίας, μια ιστορία ανατροπών, που θέτει τις βάσεις του μελλοντικού αιτήματος ενός ιδανικού ανθρώπου, όπου οι κοινωνικές απαιτήσεις δεν θα τον συντρίβουν, αλλά θα συμπορεύονται με την ελευθερία της σκέψης, της βούλησης και του προσωπικού καλού.
 
Μέχρι τότε, οι άνθρωποι δεν θα ξέρουν πού πραγματικά βρίσκονται, αλλά θα συνεχίζουν να οραματίζονται πού θέλουν να φτάσουν.
 
 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Μετάφραση: Παντελής Μπουκάλας
Σκηνοθεσία: Γιάννης Καλαβριανός
Σκηνικά-Κοστούμια: Αλεξάνδρα Μπουσουλέγκα, Ράνια Υφαντίδου
Mουσική σύνθεση-Μουσική διδασκαλία-Ηχητικός σχεδιασμός: Θοδωρής Οικονόμου
Kίνηση: Δημήτρης Σωτηρίου
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
A’ Βοηθός σκηνοθέτη: Αλεξία Μπεζίκη
Β’ Βοηθός σκηνοθέτη: Xάρης Πεχλιβανίδης
Βοηθοί σκηνογράφου-ενδυματολόγου: Ελίνα Ευταξία, Isabela Tudorache
Φωτογράφιση παράστασης: Τάσος Θώμογλου
Οργάνωση παραγωγής: Marleen Verschuuren, Μαρία Λαζαρίδου
 
*Βοηθός σκηνογράφου (στο πλαίσιο πρακτικής άσκησης): Σοφία Τσιριγώτη
 

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Γιώργος Γλάστρας (Αγαμέμνων), Ανθή Ευστρατιάδου (Ιφιγένεια),  Γιώργος Καύκας (Πρεσβύτης), Νικόλας Μαραγκόπουλος (Μενέλαος), Θανάσης Ραφτόπουλος (Αχιλλέας), Χρίστος Στυλιανού (Αγγελιοφόρος), Μαρία Τσιμά (Κλυταιμήστρα).
 
Χορός: Μομώ Βλάχου, Στελλίνα Βογιατζή, Δέσποινα Γιαννοπούλου, Ιωάννα Δεμερτζίδου, Δανάη Επιθυμιάδη, Αίγλη Κατσίκη, Λήδα  Κουτσοδασκάλου, Μαρία Κωνσταντά, Αλεξία Μπεζίκη, Ζωή Μυλωνά, Μαριάνθη Παντελοπούλου, Κατερίνα Παπαδάκη, Ρεβέκκα Τσιλιγκαρίδου
 
Μουσικός επί σκηνής: Δημήτρης Χουντής
 
Πρόγραμμα περιοδείας και στοιχεία για την προπώληση ανά παράσταση
 
 


YΠΟΣΤΗΡΙΚΤHΣ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ


 

ΜΟΝΙΜΟΙ ΧΟΡΗΓΟΙ
 
 

ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
 
        
 


ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
 
 


ΧΟΡΗΓΟΣ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΟΡΩΝ
   

                           


 

ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ

 
 
 
 
ΧΟΡΗΓΟΙ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ
 
 


ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΘΒΕ