Η ανθρώπινη φωνή στην Οικία Τέλλογλου


Το μονόπρακτο «Ανθρώπινη Φωνή» του Ζαν Κοκτώ, μετά την εξαιρετικά επιτυχημένη παρουσίαση στο πλαίσιο των 53ων Δημητρίων, φιλοξενείται στην Οικία Τέλλογλου, σε μια συνεργασία του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος με το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ.
 
 
 
Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει το συγκλονιστικό μονόλογο μίας απελπισμένης γυναίκας μπροστά στην εγκατάλειψη, από την Μαρία Χατζηιωαννίδου σε σκηνοθεσία Γιώργου Καύκα.
 
Είναι η πρώτη φορά που η ιστορική κατοικία της Αλίκης και του Νέστορα Τέλλογλου φιλοξενεί θεατρική παράσταση.
 
 
Η οικία Τέλλογλου βρίσκεται στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, στον τέταρτο όροφο της πολυκατοικίας στην οδό Αριστοτέλους 2, πάνω από τον κινηματογράφο «Ολύμπιον».

Στο σπίτι αυτό εγκαταστάθηκε το ζεύγος Τέλλογλου το 1965, μερικά χρόνια μετά τον γάμο τους, και εκεί έζησε η Αλίκη Τέλλογλου, μετά τον θάνατο του συζύγου της Νέστορα, έως το 2008.
 
 
Ένα σπίτι γεμάτο καλλιτεχνικές αναμνήσεις, αφού οι τοίχοι του και τα δωμάτιά του ήταν πάντα διακοσμημένα με έπιπλα και έργα τέχνης, αποκτήματα των φιλότεχνων συλλεκτών από Έλληνες και Ευρωπαίους δημιουργούς των δύο προηγούμενων αιώνων, αλλά και σπάνια κειμήλια από μακρινές εποχές και ταξίδια. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ανάμεσα σε βιβλία και έργα τέχνης, και με εξαιρετική θέα προς τη θάλασσα από το ωραιότερο μπαλκόνι της πόλης, η Αλίκη Τέλλογλου συναντούσε τους φίλους και συνοδοιπόρους της, και οραματιζόταν την ίδρυση του Τελλογλείου (1971) και τη δωρεά της συλλογής.
 
Η οικία Τέλλογλου αποτελεί τμήμα του Τελλογλείου Ιδρύματος Τεχνών Α.Π.Θ. Με απόφαση του Δ.Σ. του Τελλογλείου, το σπίτι αποκαταστάθηκε με τα περισσότερα αντικείμενα και έπιπλά του με σεβασμό στην προσωπικότητα των δωρητών και ιδρυτών του Τελλογλείου, Αλίκης και Νέστορα Τέλλογλου.
 
 
Άνοιξε ξανά τις πόρτες της στο κοινό την άνοιξη του 2016, έπειτα από οκτώ χρόνια απουσίας της Αλίκης Τέλλογλου, με ξεναγήσεις, σεμινάρια καλλιτεχνών και άλλες εκδηλώσεις.

Υποδέχεται τους επισκέπτες παρουσιάζοντας ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον: ο ιστορικής σημασίας χώρος έχει εμπλουτιστεί  με αντιπροσωπευτικά έργα καλλιτεχνών σημαντικών για την εξέλιξη της νεοελληνικής τέχνης, κομβικές  δημιουργίες του 19ου και του 20ού αιώνα, δείγματα της Επτανησιακής Σχολής, της Σχολής του Μονάχου, όψεων του μοντερνισμού, της «Γενιάς του Τριάντα», του κινήματος της αφαίρεσης, του κριτικού ρεαλισμού. Ανάμεσά τους έργα των: Ξυδιά, Γύζη, Φλωρά, Μαλέα, Λύτρα, Παρθένη, Κόντογλου, Μπουζιάνη, Εγγονόπουλου, Σπυρόπουλου, Βενετούλια κ.α.