Γιορτές στην κόλαση - Εσκοριάλ

1979-1980 Κ.Θ.Β.Ε./ Νέα σκηνή
Γιορτές στην κόλαση - Εσκοριάλ - Γκελντερόντ Μισέλ ντε
Πρώτη Παρουσίαση: Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών - Αίθουσα Νέας Σκηνής, 28/02/1980

α. - Γιορτές στην κόλαση
Μονόπρακτο
Βοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντινίδης, Κώστας
Ηθοποιοί
Στέργιογλου, Χρήστος (ΘΑΝΑΤΟΣ)
Κατραμάδας, Ζαφείρης (ΣΑΡΚΟΒΙΟΣ)
Ζαχάρωφ, Κοσμάς (ΤΡΙΖΟΚΟΥΠΗΣ)
Μωραϊτόπουλος, Νέλσων (ΝΤΟΝ ΜΑΥΡΟΜΕΛΑΝΟΣ)
Γεννηματάς, Δημήτρης (ΣΑΤΑΝΟΣΚΥΛΟΣ)
Λεβισιάνος, Ιάκωβος (ΤΡΕΜΟΡΕΑΛΗΣ)
Βάγιας, Δημήτρης (ΣΙΜΩΝ ΛΑΚΕΝΤΕΕΜ)
Γαϊτανίδου, Σμαρώ (ΣΕΒΑΣΤΗ)
Μαστοράκης, Νίκος (ΣΟΔΟΜΑΤΗΣ)
Κωνσταντινίδης, Κώστας (ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ)
Πανταζής, Γιώργος (ΑΡΧΙΜΑΚΕΛΛΑΡΗΣ)
Ευθυμιάδης, Ελευθέριος (ΦΡΟΥΡΟΙ, ΧΑΣΑΠΗΔΕΣ)
Κυριακίδης, Νίκος (ΦΡΟΥΡΟΙ, ΧΑΣΑΠΗΔΕΣ)
Ναχαμπετιάν, Πάρης (ΦΡΟΥΡΟΙ, ΧΑΣΑΠΗΔΕΣ)
Τσαμπούλης, Γιάννης (ΦΡΟΥΡΟΙ, ΧΑΣΑΠΗΔΕΣ)
β. - Εσκοριάλ
Μονόπρακτο
Βοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντινίδης, Κώστας
Ηθοποιοί
Βρεττός, Νίκος (ΒΑΣΙΛΙΑΣ)
Στέργιογλου, Χρήστος (ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ)
Τσιτσάκης, Χάρης (ΦΟΛΙΑΛ)
Πανταζής, Γιώργος (ΔΗΜΙΟΣ)
Παραστάσεις: 31 - Θεατές: 1.484
Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών - Αίθουσα Νέας Σκηνής (28/02/1980 - 20/04/1980)
Το έργο 'Γιορτές στην κόλαση' αναφέρεται στη σύγκρουση ανάμεσα στις ζωικές και στις φθοροποιές δυνάμεις. Οι δυνάμεις της φθοράς αναφέρονται στους κληρικούς, στην κλειστή κοινωνία των παπάδων, κάπου στον Μεσαίωνα, όπου ο κλήρος επενέβαινε στην κοινωνική ζωή των ανθρώπων. Ο συγγραφέας προσωποποιεί τα εφτά θανάσιμα αμαρτήματα, μέσα από εφτά παπάδες, οι οποίοι βρίσκονται σε ηθική κατάπτωση. Κεντρικοί άξονες αναφοράς στη σύγχρονη εποχή είναι η νοσηρή υποβολή των αισθημάτων φόβου και ενοχής στον άνθρωπο από την οικογένεια και τη θρησκεία, η αποκάλυψη της ηθικής σήψης των κληρικών και η καταγγελία μιας χαμένης θρησκευτικής πίστης. 'Εσκοριάλ' είναι ένα ισπανικό ανάκτορο, μπουντρούμι και μοναστήρι του Μεσαίωνα, το οποίο έχτισε ο Φίλιππος ο Β'. Μια βαριά ατμόσφαιρα υπάρχει σ' όλο το έργο, η οποία υποδηλώνει το χώρο δράσης, αλλά και τα βάθη, τα έγκατα της ψυχής. Πρόκειται για ένα επιδέξιο και ζωντανό παιχνίδι πάνω στην ανθρώπινη προσωπικότητα και το φόβο του θανάτου.

Δύο μονόπρακτα με εφιαλτική ατμόσφαιρα, στοιχεία 'γκραν γκινιόλ' και συμβολικό χαρακτήρα. Ανήκουν στη θεατρική παράδοση που διαλέγει θρησκευτικά θέματα και τα επεξεργάζεται από μια κοσμική πλευρά. Και τα δύο έχουν την ιδιομορφία να βρίσκονται ανάμεσα στον συμβολισμό και τον σουρεαλισμό.