Πρεμιέρα για το ΟΣΑ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ το Σάββατο 13 Ιανουαρίου στο Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών > (12/1/2018)



Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος  παρουσιάζει το έργο  «Όσα η Καρδιά μου στην Καταιγίδα» του Άκη Δήμου, σε σκηνοθεσία Πάνου Δεληνικόπουλου, στο Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών

Έναρξη: Σάββατο 13 Ιανουαρίου 2018.
 

Λίγα λόγια για το έργο

«Κρίμα. Κρίμα να πάει τόσο κορμί αταξίδευτο».

Σ’ ένα ορεινό χωριό της Κρήτης στις αρχές του περασμένου αιώνα. Στην ηλικία που γεννιέται η επιθυμία. Που το κορμί ξυπνάει κι ανακαλύπτει την έκτασή του.  Ένα Αγόρι ερωτεύεται για πρώτη φορά. Όχι ένα κορίτσι, αλλά μια Γυναίκα. Ένας Άντρας και μια Μάνα κλείνουν τον κύκλο των σωμάτων που χορεύουν στην άκρη του γκρεμού. Των σωμάτων που απαγορεύεται να συναντηθούν. Με τη θάλασσα από κάτω τους να περιμένει.

Βασισμένος στην «Πρώτη Αγάπη» του Ιωάννη Κονδυλάκη, ο Άκης Δήμου  γράφει μια παραλλαγή του γνωστού διηγήματος, για την ιερή, την απελπισμένη Πρώτη Αγάπη. Σε μια γλώσσα ποιητική, που θα μιλήσει για όσα το σώμα δεν μπόρεσε.


Σημείωμα συγγραφέα
Η ιδέα της μεταγραφής της Πρώτης αγάπης για τη σκηνή –ακριβέστερα: η ιδέα της γραφής ενός θεατρικού έργου με αφορμή τη νουβέλα του Ιωάννη Κονδυλάκη– γεννήθηκε ξαφνικά, υποψιάζομαι ωστόσο ότι, όπως συμβαίνει με όλα όσα “γεννιούνται ξαφνικά”, επωαζόταν χρόνια.

Για να είμαι ειλικρινής, λίγο με απασχόλησε πώς θα τη γράψω. Περισσότερο με τριβέλιζε το γιατί: για ποιο λόγο έπρεπε να ξαναειπωθεί η ιστορία της ερωτικής αφύπνισης ενός νεαρού άντρα με τα σαρωτικά ξεσπάσματα, την υφέρπουσα απελπισία, τις καταθλιπτικές υφέσεις, τις δοξαστικές κορυφώσεις και τις εκκωφαντικές της αμφισημίες (κυρίως αυτές);

 

Έγραφα με το ερωτηματικό στον κρόταφο κυνηγώντας την απάντηση-φάντασμα, που συνεχώς ξεγλιστρούσε κρυμμένη πίσω απ' τις φυλλωσιές των λέξεων. Μέχρι που οι λέξεις έριξαν τα φύλλα τους. Και τότε –όταν το Όσα η καρδιά μου στην καταιγίδα είχε αποκτήσει πλέον σώμα– κατάλαβα ότι λέγοντας την ίδια ερωτική ιστορία ξανά και ξανά, τις δικές σου ομίχλες επιχειρείς να ξεδιαλύνεις. Έτσι συνέβαινε το 1919, έτσι συμβαίνει το 2018, έτσι θα συμβαίνει πάντοτε. Γιατί, οι ερωτικές μας ιστορίες δεν έχουν να κάνουν με τους έρωτες που ζούμε, αλλά με τον τρόπο που τους αφηγούμαστε όταν τελειώσουν.
Άκης Δήμου
 


Σημείωμα σκηνοθέτη
Να τ’ αγαπάς τ’ ανήμερα που μέσα σου φωλιάζουν. Να τα φιλεύεις όλο σου το στόμα  

Τι είναι ο έρωτας;
Τέσσερις άνθρωποι βάζουν αυτό το ερώτημα και προσπαθούν να το απαντήσουν. Ένας άνδρας, μια γυναίκα, μια μάνα, ένα παιδί. Δύο γυναίκες, δύο αγόρια. Δύο κορίτσια, δύο άνδρες. Τέσσερις άνθρωποι. Που παίζουν με τον έρωτα και γίνονται παιχνίδι του. Τον θυμούνται και τον ξεχνούν. Τον διεκδικούν και τον αρνούνται. Τους έλκει και τους απομακρύνει, τους εξυψώνει και τους καταστρέφει, χάνονται μέσα του και μέσα του ξαναγεννιούνται.

Τέσσερα σώματα κι η επαφή τους. Το άγγιγμά τους. Που το επιθυμούν, το ανιχνεύουν, το ξορκίζουν, το φοβούνται, το προκαλούν. 

 

Ένα νεαρό παιδί λαχταράει να υπάρξει. Το κορμί ξεχειλίζει μέσα του. Χωρίς λύπη. Χωρίς περίσκεψη. Χωρίς αιδώ. Δεν ξέρει, δεν έχει μάθει ακόμα  να ντρέπεται γι’ αυτό που το κορμί του ζητάει. Ερωτεύεται για πρώτη φορά. Κι ερωτεύεται αυτονόητα. Τόσο φυσικά, όσο ανασαίνει. Γι’ αυτό κι εξίσου αυτονόητα ξυπνάει τριγύρω του υπνώττοντες έρωτες. Έρωτες ίσως αδιέξοδους, ίσως απαγορευμένους, ίσως ανεκπλήρωτους, ίσως θαμμένους. Ζωντανούς όμως κι απαιτητικούς. Γιατί το σώμα δεν μπορεί να ξεμάθει. Απλώς λησμονεί.

Κι εκεί έρχεται η αρρώστια. Γιατί εκτός από το θαλερό, το υγιές, το παλλόμενο, συμβαίνει και το άλλο σώμα. Το φθειρόμενο. Ή το σιωπηλό. Ή το αποσυρμένο. Για να υπενθυμίσει πως η παντοδυναμία της νεότητας είναι μια ψευδαίσθηση που είτε ο χρόνος είτε  το τυχαίο είτε η επιλογή,  θα καταλύσουν. Που φανερώνει την άλλη πλευρά του έρωτα. Την οδύνη. Την απελπισία. Την άρνηση.

 

Πάνω σ’ αυτό το οριακό σημείο της συνειδητοποίησης, θα ξεσπάσει η καταιγίδα που θα δέσει αυτούς τους τέσσερις ανθρώπους μεταξύ τους. Σ’ έναν παροξυσμικό χορό που θα παρασύρει τα πάντα: βεβαιότητες, συμβάσεις, ταυτότητες, επιθυμίες. 

Αφήνοντας, αφού καταλαγιάσει, να εκκρεμεί ακόμα το ίδιο ερώτημα: Τι είναι ο έρωτας; Με την απάντηση συνεχώς να διαφεύγει. Όπως σ’ όλα τα ερωτήματα που έχουν πραγματικά σημασία. Σαν μια σφαίρα γύρω από την οποία εσαεί δορυφορούμαστε, καταδικασμένοι να βλέπουμε  πάντα μόνο τη μία όψη της, χωρίς ποτέ να μπορούμε να τη δούμε ολόκληρη.

Ένα ερώτημα, ωστόσο, που κανείς ποτέ δεν μπορεί να πάψει να ρωτά. Που στη δύναμή του δεν μπορεί να πάψει να ενδίδει. Γιατί αυτό το υπέροχο, το βασανιστικό, το αδηφάγο, ερώτημα –κι όχι η απάντησή του– μόνο που αρθρώνεται, εγείρεται ως αντίσταση στη λήθη. Τη λήθη του ίδιου του ζώντος σώματος που το διατυπώνει.
 


ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Σκηνοθεσία: Πάνος Δεληνικόπουλος
Σκηνικά – Κοστούμια: Φανή Σκουλικίδη Μπουκουβάλα
Φωτισμοί: Ελένη Χούμου
Επιμέλεια κίνησης: Ειρήνη Καλογηρά
Α’ βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Λιάτσου
Β’ βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Χριστοφίδου
Γ’ βοηθός σκηνοθέτη: Λυδία Ζαχαράκη
Φωτογράφιση παράστασης: Τάσος Θώμογλου
Οργάνωση παραγωγής: Marleen Verschureen

Παίζουν: Μομώ Βλάχου (Βαγγελιώ), Γιώργος Κολοβός (Άντρας), Κωνσταντίνος Λιάρος (Γιώργης), Μαρία Τσιμά (Μάνα)



ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
ΤΕΤΑΡΤΗ-ΠΕΜΠΤΗ: 
Γενική είσοδος: 5 €

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:
Κανονικό εισιτήριο: 10 €
Εκπτωτικό εισιτήριο: 8 € (Φοιτητικό, Άτομα άνω των 65)
Ομαδικό εισιτήριο: 7 € (για κρατήσεις άνω των 20 ατόμων)

ΣΑΒΒΑΤΟ & ΚΥΡΙΑΚΗ: 
Κανονικό εισιτήριο: 13 €
Εκπτωτικό εισιτήριο: 8 € (Φοιτητικό, Άτομα άνω των 65)
Ομαδικό εισιτήριο: 7 € (για κρατήσεις 20 ατόμων και άνω)


ΑΝΕΡΓΟΙ: (για όλες τις παραγωγές του ΚΘΒΕ) Δωρεάν
Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή (για περιορισμένο αριθμό θέσεων)
*Απαιτείται τηλεφωνική κράτηση θέσεων

ΑΤΕΛΕΙΕΣ:
Εφόσον υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις, ισχύουν ατέλειες ΕΣΗΕΜΘ, ΕΣΗΕΑ, ΣΕΗ, Τμημάτων Θεάτρου, Δραματικών Σχολών, Σκηνοθετών.

ΑΜΕΑ: Δωρεάν
Πολύτεκνοι: 5€
Δάσκαλοι-Καθηγητές: 10€

Πληροφορίες: Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος | Τ. 2315 200 200
 

 

ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ


 
 
ΜΟΝΙΜΟΙ ΧΟΡΗΓΟΙ
 
 

 
ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
 
 

 


ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
 


 
 
 
ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΗΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ
 

 

 
ΧΟΡΗΓΟΣ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΟΡΩΝ
   

                          
 
 

 
ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ 
 
  

Επιστροφή