Συντελεστές

Καλαβριανός, Γιάννης
Σκηνοθέτης

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1974. Είναι απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ και υποψήφιος διδάκτωρ του ίδιου Τμήματος.

Έχει εργαστεί ως γιατρός, ως ηθοποιός για 6 χρόνια στην Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» και ως βοηθός σκηνοθέτης στις παραστάσεις: Αρχοντοχωριάτης, του Μολιέρου (σκην. Βασίλης Παπαβασιλείου, Φεστιβάλ Αθηνών 2005), Ιφιγένεια εν Ταύροις, του Γκαίτε  (σκην. Βασίλης Παπαβασιλείου, Φεστιβάλ Αθηνών 2006) και Ένα φως για κάθε σκοτάδι, του Άκη Δήμου (σκην. Γιάννης Μόσχος, Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης», 2004).

Το 2006 δημιούργησε με άλλους απόφοιτους του Τμήματος Θεάτρου, την Εταιρεία Θεάτρου Sforaris.

Έχει σκηνοθετήσει τις παραστάσεις: Ανεμοδαρμένα Ύψη,  της Έμιλυ Μπροντέ (σε δική του μετάφραση και διασκευή, ΚΘΒΕ), Phone Home (Θέατρο Σφενδόνη), Η τάξη μας, του Τ. Σλομποτζιάνεκ (ΘΟΚ, Φεστιβάλ Αθηνών 2016), Η Τσερλίνε και το σπίτι των κυνηγών, διασκευή των Αθώων του Χ. Μπροχ (Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας, 2015), Gods / The Lost Ring, (και κείμενο, Deutsches Theater Berlin, 2015), Αβελάρδος και Ελοΐζα (και κείμενο, Φεστιβάλ Αθηνών 2014, Θέατρο του Νέου Κόσμου), David’s Formidable Speech on Europe (και κείμενο, Deutsches Theater Berlin-Autorentheatertage, Kunstfestspiele Herrenhausen Hannover, 2013-2014), Γιοι και κόρες, μια παράσταση για την αναζήτηση της ευτυχίας (και κείμενο, Φεστιβάλ Αθηνών 2012, Bios, Θέατρο του Νέου Κόσμου, Sarajevo Winter Festival-Βοσνία/Ερζεγοβίνη, CSS Teatro Stabile-Ουντίνε, Spazio Teatro NO'HMA-Μιλάνο, Λευκωσία), Άουστρας ή η αγριάδα, της Λένας Κιτσοπούλου (Εθνικό Θέατρο 2011, Θησείον, Theater Tri-bühne-Στουτγκάρδη, Piccolo Teatro-Μιλάνο, Heidelberger Stückemarkt-Χαϊδελβέργη), Παραλογές ή Μικρές καθημερινές τραγωδίες (και κείμενο, Φεστιβάλ Αθηνών 2010, Bios, Θέατρο Πορεία, Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης), Πάσχα (και κείμενο με τη Μαρία Κοσκινά, Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, 2010), Πρακτόρισσες (και κείμενο, Θέατρο του Ήλιου, 2008), Ποιος είναι δίπλα μου; της Πένυς Φυλακτάκη (Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης», 2006), Εγώ είμαι το Θείο βρέφος! (και κείμενο, Θέατρο του Νέου Κόσμου, 2006)

Έχει τιμηθεί με τα: «Βραβείο Κουν, Καλύτερου Θεατρικού Έργου 2013-2014», «Βραβείο Νίκος Ζακόπουλος, Καλύτερου Θεατρικού Έργου, 2013», «International Prize Il Teatro Nudo, di Teresa Pomodoro, Milan 2014-2015».

Το Αβελάρδος και Ελοΐζα έχει μεταφραστεί στα Γερμανικά και τα Ιταλικά.

Το Γιοι και κόρες έχει μεταφραστεί στα Αγγλικά, Ιταλικά, Γερμανικά, Ισπανικά και τα Βοσνιακά.

Τελευταία ενημέρωση: 20/4/2017

Φωτογραφικό Υλικό

ⓒ Ελίνα Γιουνανλή