NEWSLETTER

Email:
Όνομα:

Συντελεστές

Μαρκόπουλος, Γιάννης
Συνθέτης

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ανατράφηκε στην Ιεράπετρα όπου και το πατρικό του σπίτι. Στο τοπικό Ωδείο πήρε τα πρώτα μουσικά μαθήματα.Το 1956, στην Αθήνα, συνεχίζει μουσικές σπουδές στο Ωδείο Αθηνών. Εισέρχεται στο Πάντειο πανεπιστήμιο. Οι πρώτες εφηβικές συνθέσεις είχαν πανελλήνια απήχηση (Πέρα από τη θάλασσα, Γκρεμισμένα σπίτια, Μαλαματένια λόγια). Το 1959 συνθέτει τα Τρία σκίτσα για χορό. Μεταδίδονται από τη συμφωνική ορχήστρα της ΕΙΡ. Γράφει μουσική για το θέατρο, τον κινηματογράφο και τον χορό (Εθνικό Θέατρο, Θέατρο Τέχνης, Αμφιθέατρο κ.ά.). Στα 22 του χρόνια βραβεύεται από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για τη μουσική στις Μικρές Αφροδίτες του Ν. Κούνδουρου. Το 1963 ο Θησέας (χορόδραμα) και Χιροσίμα (σουίτα μπαλέτου) ανεβαίνουν από νέα χορευτικά σύνολα.
Το 1967 στο Λονδίνο συνεχίζει τις μουσικές του γνώσεις με τη συνθέτρια Elisabeth Lutyens. Η φιλία του με τον Γιάννη Χρήστου και Ιάννη Ξενάκη τον φέρνουν σε επαφή με πρωτοποριακές μουσικές μορφές. Εκεί τελειώνει τη μουσική νωπογραφία με βάση το ποίημα Ήλιος ο πρώτος του Οδυσσέα Ελύτη, τη μουσική τελετή Ιδού ο Νυμφίος (έργο ανέκδοτο εκτός από το Ζάβαρα-κάτρα-νέμια), τους Χρησμούς για συμφωνική ορχήστρα και τους Πυρρίχιους χορούς Α, Β, Γ, ( από τους 24 που ολοκλήρωσε το 2001), που παίζονται το 1968 από την ορχήστρα Concertante του Λονδίνου. Γράφει τη μουσική στην Τρικυμία του Σαίξπηρ, για το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας.
Το 1969 ηχογραφεί τα έργα του στην Αθήνα. Δημιουργεί μια νέα κίνηση για την τέχνη και τη χρησιμότητά της και αναζητεί φιλοσοφικά τη βαθύτερη ενότητα του ανθρώπου με το φυσικό και κοινωνικό του περιβάλλον. Ιδρύει ένα νέο ορχηστρικό σχήμα με συμφωνικά και ελληνικά όργανα και επιλέγει νέους τραγουδιστές από την περιφέρεια και τη πόλη για να ερμηνεύσουν τα έργα του. Προτείνει με έμφαση “Επιστροφή στις Ρίζες” που ορίζει «ως σχεδιασμό του μέλλοντος, με ενδοσκόπηση, μελέτη και πλησίασμα των άφθαρτων πηγών της ζωντανής τέχνης του κόσμου σε συνδυασμό με επιλεγμένες σύγχρονες πληροφορίες τέχνης». Πρότεινε μια εξέλιξη στραμμένη προς το μέλλον, που πήρε τις διαστάσεις κινήματος τέχνης και πέραν της Ελλάδος.
Μουσικά έργα και κύκλοι τραγουδιών της περιόδου: Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, Χρονικό, Ιθαγένεια, Ο Στράτης ο θαλασσινός ανάμεσα στους αγάπανθους, Θητεία, Τα τραγούδια του νέου πατέρα,, Οροπέδιο, Θεσσαλικός κύκλος, Μετανάστες, Ανεξάρτητα Σεργιάνι στον κόσμο, Ορίζοντες, Ντενεκεδούπολη, Φίλοι που φεύγουν, σε ποίηση και στίχους: Σολωμού, Σεφέρη, Ελύτη, Κ.Χ. Μύρη, Μιχ. Κατσαρού, Ν. Καρούζου, Μ. Αναγνωστάκη, Γ. Σκούρτη, Μ. Ελευθερίου, Γ. Χρονά, Π. Θεοδωρίδη, Ε. Φακίνου, Κ. Βίρβου και δικούς του.
Το 1976 γράφει τη μουσική για την τηλεοπτική σειρά του ΒΒC, Who Pays the Ferryman. Το μουσικό θέμα φτάνει στη κορυφή των αγγλικών charts. Ο συνθέτης γίνεται διεθνώς γνωστός.
Το 1980 ιδρύει την 24μελή ορχήστρα Παλίντονος αρμονία με την οποία πραγματοποιεί συναυλιακές παραστάσεις -μέχρι και σήμερα- στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Αρχίζει η περίοδος με πιο σύνθετα έργα, όπως εκφράζονται στις Σειρήνες-ορατόριο, στο Κονσέρτο-Ραψωδία για λύρα και ορχήστρα, 5 κουαρτέτα, κομμάτια για βιολί και πιάνο, Μητρώα για έγχορδα.
Το 1994 συνθέτει τη Λειτουργία του Ορφέα πάνω σε στίχους που προσάρμοσε από αρχαία ορφικά κείμενα και δικούς του, για το λιμπρέτο του μουσικού έργου. Η Λειτουργία προκάλεσε το παγκόσμιο ενδιαφέρον και η νέα έκδοση το 2009, μπήκε πρώτη, στα διεθνή ψηφιακά charts. Ακολουθούν η Ανα-γέννηση - Κρήτη ανάμεσα σε Βενετιά και Πόλη (1995), Shapes in Motion - κονσέρτο για πιάνο (1999), η όπερα Ερωτόκριτος και Αρετή (2000), Το τραγούδι του Αχιλλέα (2001), η Συμφωνία της Ίασης (2002), Ο Ταχύτατος Λούης (2004), ο Νόμος της Θαλπωρής (2005) , Τρίπτυχο για φλάουτο έγχορδα και άρπα (2007), Ερωτική συμφωνία (2010), Τρίπτυχο για βιολί και ορχήστρα (2010).
Έργα του κυκλοφορούν από τις εταιρίες Εmi, Minos, Universal και πρόσφατα από την εταιρία κλασικής μουσικής Naxos.

Φωτογραφικό Υλικό