NEWSLETTER

Email:
Όνομα:

Δελτία Τύπου

Δηλώσεις ηθοποιών και συντελεστών Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ της Φράνσις Χόντγκσον Μπαρνέτ (8/10/2015)

Γ. Αναστασάκης: «Ο Μυστικός Κήπος είναι μια μαγική δουλειά που τιμά και το θέατρο αλλά και τους θεατές που θα έρθουν να τη δουν»
 
Με ενθουσιασμό και αισιοδοξία μίλησε για την έναρξη της Παιδικής Σκηνής με την παράσταση «Ο Μυστικός Κήπος» της  Φράνσις Χόντγκσον Μπαρνέτ ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής ΚΘΒΕ, Γιάννης Αναστασάκης, στη συνέντευξη Τύπου που δόθηκε στο Βασιλικό Θέατρο. «Είμαι πολύ χαρούμενος που η Παιδική Σκηνή ξεκινά με τον «Μυστικό Κήπο», ένα έργο που μιλάει για την αγάπη, την αγάπη για τη φύση, αλλά και την αγάπη που βρίσκουμε ψάχνοντας μέσα μας. Είναι μια υπέροχη δουλειά, μια παράσταση γεμάτη τραγούδι και χορό που θα συγκινήσει τα παιδιά και τους μεγάλους. Έχοντας δει πρόβες, νοιώθω ότι το αποτέλεσμα είναι μια μαγική δουλειά που τιμά και το θέατρο αλλά και τους θεατές που θα έρθουν να τη δουν.
Μέχρι στιγμής έχουμε κρατήσεις 5.000 παιδιών από σχολεία για να παρακολουθήσουν την Παιδική Σκηνή και 5.000, αντίστοιχα κρατήσεις, για την παράσταση της Νεανικής Σκηνής. Το έργο κάνει πρεμιέρα την Κυριακή. Θα ευχηθώ καλό δρόμο στην παράσταση και θα καλωσορίσω την κα. Μαριάννα Τόλη».
 
 
 
 Η Μαριάννα Τόλη που υπογράφει τη σκηνοθεσία, τη θεατρική προσαρμογή, και τη μετάφραση του έργου & τραγουδιών) τόνισε:
«Είναι πάντα συγκινητικό το να παίζεις σε μια Κρατική Σκηνή. Μέσα από αυτή την καταπληκτική ομάδα ηθοποιών και συντελεστών, βλέπω το ταλέντο να ανθίζει σαν τον Μυστικό Κήπο. Είναι ένα έργο σημαντικό, γεμάτο συμβολισμούς. Μιλάει για το κομμάτι του εσωτερικού μας κόσμου που δεν έχουμε φροντίσει, που το έχουμε γεμίσει “αγκαθάκια” και που, όταν το ανακαλύψουμε, μέσα από την αγάπη και τη θετικότητα της σκέψης, μπορούμε να κατανοήσουμε το βάθος της φύσης και της δύναμής μας, αφήνοντας να ανθίσει αυτό που αληθινά έχουμε μέσα μας. Tέλος, η Μ.Τόλη, προέτρεψε τους θεατές «να δουν την παράσταση ακούγοντας πίσω από τις λέξεις».
 
Η Μαριάννα Αβραμάκη που υποδύεται τη Μαίρη Λένοξ, αναφέρθηκε στη φράση από το «Αναπάντεχο» του Φαμπρίς Μελκιό: «Τώρα δεν βγαίνω καν στον κήπο. Ανοίγω το παράθυρο, μου φτάνει. Ο κόσμος είναι τόσο στενός. Τέσσερις ολόϊσιοι τοίχοι. Εμείς επιτρέπουμε να είναι έτσι ο κόσμος», για να σημειώσει: «Όλοι μας έχουμε έναν κρυμμένο θησαυρό μέσα μας, που στην εποχή αυτή συχνά τον διπλοκλειδώνουμε γιατί φοβόμαστε. Αντί να γκρινιάζουμε για το σκοτάδι, μπορούμε να ανοίξουμε ένα παράθυρο να μπει λίγο φως. Έτσι μπορεί να δούμε τον κόσμο διαφορετικά».
 
Η Ελένη Θυμιοπούλου, που υποδύεται την Κυρία Μέντλοκ, την «κακιά» οικονόμο, θύμισε ότι: «Όπως έχει αποδειχθεί, σύμφωνα με έρευνες, η έντονη στέρηση αγάπης σε μωρά ή νεογνά που έχουν εγκαταλειφθεί από τη μητέρα τους ή την τροφό τους, μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε θάνατο. Η αγάπη μπορεί να πάρει πολλές διαφορετικές μορφές, μπορεί να είναι ακόμη και μια όμορφη χειρονομία από έναν άγνωστο μέσα στο λεωφορείο. Είναι όμορφο να δίνουμε να παίρνουμε, να μη φοβόμαστε, να αντιστεκόμαστε σε ό,τι συμβαίνει γύρω μας».
 
Η Ευανθία Σωφρονίδου μίλησε για το μεγαλείο της αγάπης που είναι και το κεντρικό μήνυμα του έργου, λέγοντας ότι σε αυτήν την συνεργασία όλα έγιναν όπως έπρεπε, χάρη στην ομαδική δουλειά. «Ήμασταν όλοι εκεί για να ακούμε και σε αυτό συνετέλεσε πολύ η παρουσία της κα. Τόλη»
 
Η Ριαννόν Μόργκαν ζωντάνεψε το έργο μέσα από την περιγραφή της. «Είναι μια παράσταση γεμάτη ενέργεια και πολύ κέφι. Είναι σίγουρο ότι όσοι έρθουν να τη δουν θα περάσουν πολύ καλά μαζί μας. Σας περιμένουμε».
 
Η Δάφνη Κιουρκτσόγλου, το μητρικό πρότυπο της παράστασης από τον ρόλο της καμαριέρας, είναι ο άνθρωπος που προσεγγίζει την πρωταγωνίστρια με ευαισθησία, φροντίδα και αγάπη. «Ο κήπος στην παράσταση είναι η ίδια η ψυχή μας. Όσο τη φροντίζεις, τόσο δίνει καρπούς στον άνθρωπο»
 
«Χρειάζεται ένας καταλύτης για λειτουργήσουν και να αλλάξουν πολλά πράγματα. Ο καταλύτης σε εμάς ήταν η κα. Τόλη που μας περιέβαλε με αγάπη από την πρώτη στιγμή», τόνισε ο Δημήτρης Τσιλινίκος, όταν μίλησε για την παράσταση και τις πρόβες που έκαναν, διευκρινίζοντας μάλιστα ότι και μόνο με τους στίχους των τραγουδιών, νιώθουν ότι έγιναν καλύτεροι άνθρωποι.
 

Επιστροφή